Van chaos naar rust

Deel 3 van 3

‘Ik voel me blij van binnen’, zegt Corrie als we elkaar na 2 weken weer ontmoeten via een video-consult. De blijheid in haar ogen onderstrepen haar woorden. Nieuwsgierig vraag ik of ze een idee heeft wat haar zo blij maakt.

‘In de vorige sessie is me zo duidelijk geworden dat wat een ander over mij zegt, vooral over de ander gaat. Daardoor voelde ik me de afgelopen tijd veel rustiger. Wat me ook zo oplucht, is dat ik het contact met mijn zus kan loslaten. Ik heb niet meer de behoefte om haar te bellen of te mailen. Mocht zij bellen, dan zie ik wel weer verder’.

Ze slaakt een diepe zucht, kijkt me lachend aan en vervolgt: ‘Wat me ook gelukkig maakt is de 40-dagen meditatie met Snatam. Elke dag 11 minuten een meditatie. Liefde en licht is hier de leidraad. Eén keer per week ontmoet ik de andere deelnemers online en dan doen we een gezamenlijke meditatie met Snatam. En daar wil ik het ook graag vandaag met je over hebben’.

Ik voel al welke kant dit opgaat, omdat ik haar langer ken dan vandaag. Ze bevestigt dit even later ook.

Corrie zegt: ’Hoe fijn ik het ook vind om te mediteren, ik ben ook bang dat ik alle controle verlies. Wat gaat die groei van mijn bewustzijn allemaal teweegbrengen? Zou mijn zus toch gelijk hebben als ze zegt dat ik op het ‘verkeerde’ pad ben?’

‘Is er ook iets in jou dat weet dat juist dít het pad is dat klopt voor jou?’ vraag ik.

‘Ja zeker. Gelukkig voel ik dat het meest. Maar die andere gedachte komt gewoon steeds terug.’

Als ik haar vraag wat ze het liefst zou willen geloven, dan weet ze het meteen. ‘Natuurlijk wil ik veel liever geloven dat liefde en licht de leidraad is. Ergens voel ik heel sterk dat het klopt. Maar hoe kan ik zeker weten dat ik niet fout zit?’ vraagt Corrie.

Ik vertel hoe ik net als zij, ben opgegroeid in een christelijk gezin. ‘Al heel jong heb ik geleerd dat het bijvoorbeeld goed is als je aardig bent en dat het niet goed is als je boos bent. Kortom, goed en fout is mij met de paplepel ingegoten. Het heeft ervoor gezorgd dat ik ging twijfelen aan mijn intuïtie. De grote mensen weten het toch beter dan ik.

Dit heeft me lang achtervolgd en aan mezelf doen twijfelen. Inmiddels weet ik dat het niet over goed of fout gaat, maar over het volgen van je innerlijke stem. Jij voelt heel duidelijk dat de muziek van Snatam en de mediaties je gelukkig maken. Niet zo lang geleden vertelde je mij nog dat je het ervaart als thuiskomen en dat je nooit eerder zo’n diepe liefde voor jezelf hebt ervaren.’

Als ik haar aankijk, zie ik tranen over haar wangen stromen. Ze knikt.

‘Juist jouw geraaktheid op dit moment, laat je zien dat het klopt voor jou. De stem van vroeger die zegt dat het fout is dat je iets verkeerd doet, lost op door er licht op te laten schijnen. Je kunt je dit heel eenvoudig voorstellen door er in gedachten de zon op te laten schijnen. Als die stem op een ander moment weer terugkomt, dan herhaal je dit gewoon. Bijna te eenvoudig om waar te zijn, vind je ook niet?’

Ik leg haar uit hoe ik dit zelf doe en dat het ook voor mij nog dagelijks oefenen is.

‘Gelukkig ben je pas 70 jaar geworden Corrie en heb je nog alle tijd om te oefenen’, zeg ik gekscherend.

Ze schiet in de lach. Even later ronden we ons gesprek tevreden af.