Ontevredenheid is er niet zomaar

Deel 2 van 4

Tijdens  de eerste sessie van de Intense 2-daagse vertelt Philip over het gezin waarin hij is opgegroeid.

Hij blijkt een sprekend voorbeeld te zijn van een emotioneel verwaarloosd kind. Als ik hem daarmee confronteer en het verder uitleg komen de tranen los. ‘Dit heb ik weleens vaker gehoord,’ zegt hij. ‘Ik vind het moeilijk om het te horen, maar denk wel dat het waar is.’ Ik licht toe waarom het van belang is om dit onder ogen te zien.

We staan stil bij de emoties die bij hem opkomen. Ik leg uit dat een volwassene die in een onveilige situatie is opgegroeid, vaak in verwarring leeft. Als kind heb je dit ook ervaren. Je probeert dan rust in jezelf te vinden door, onbewust, conclusies te trekken. Bijvoorbeeld: ‘ik ben niet belangrijk’. Deze overtuiging geeft je een ogenschijnlijke rust.  ‘Ik hoef niets te verwachten. Ik moet mezelf redden. Ik sta er alleen voor.’ Het gedrag van je ouders is een raadsel voor je. Al helemaal als je vader uit beeld raakt op jonge leeftijd en je moeder afleiding zoekt buiten de deur om te voorkomen dat ze geconfronteerd wordt met haar pijn.

Ik vertel verder: ‘Wanneer je als jongen geen emotionele steun van je vader hebt gekregen, dan is het een hele klus om als volwassene in je mannelijke kracht te komen; te leren vertrouwen op je ingevingen en gehoor te geven aan je verlangens. Je hebt niet geleerd dat je behoeften ertoe doen. Blijkbaar is het voor jou nu tijd om je verlangens te volgen. Dat gaan we deze twee dagen verder onderzoeken. Daarnaast besteden we natuurlijk ook aandacht aan hoe je dit kunt toepassen in het dagelijks leven.’

Philip gaat verzitten en neemt een slok water. ‘Ik verlang er echt naar om meer rust in mezelf te vinden. Ik ben het harde werken zat. En dan bedoel ik niet het werk in mijn bedrijf. Daar zit ik lekker in de flow en geniet van de uitdagingen. Wat ik graag zou willen is op een ontspannen manier mijn stem laten horen in de relatie met Mieke. Soms lukt dat best goed, maar vaak kom ik niet op de juiste woorden. Dan trek ik me terug. Mieke is ook veel beter in communiceren. Zij heeft gewoon een sterke mening en ik weet het dan gewoon nog niet. Ik ben een stuk trager en dat frustreert me. Ik voel me overruled, terwijl ik weet dat dit niet haar bedoeling is.’ Hij is even stil en vervolgt: ‘We hebben het vaak ook fijn en gezellig samen. We vertrouwen elkaar, ze steunt me en is zorgzaam.’ Hij kijkt me aan met een warme blik. Alsof hij teruggaat naar een fijne situatie met Mieke.

‘Daar zit ook juist de verwarring. Het ene moment kun je opgaan in de liefde die er tussen jullie is. Op andere momenten voel je je alleen, niet gezien en niet gehoord. Het herinnert je onbewust aan jezelf als 10-jarige toen je weer alleen thuis was. Laten we daarmee als eerste aan de slag gaan.’

In het volgende blog lees je meer over deze Intense 2-daagse met Philip.