Je emoties de baas

Deel 1 van 3

‘Al jaren loop ik steeds in mijn valkuilen. Ik ben de 50 gepasseerd en het wordt nu echt tijd om serieus met mezelf aan de slag te gaan en een moeiteloos leven te leven,’ schrijft Jenny als ze zich aanmeldt voor een kosteloos telefoongesprek. ‘Ik ben iemand die graag zorgt, zich extreem aanpast en bang is voor uitdagingen. Ik kan heel slecht tegen kritiek,’ zo gaat ze verder. ‘Mijn hulpvraag is mijn verleden te verwerken, waardoor ik weer een blij, vrolijk en tevreden mens word. Ik wil me gewoon zeker voelen over mezelf.’

Precies met deze woorden had ik, ruim 30 jaar geleden, ook mijn eigen hulpvraag kunnen formuleren. 

Als 19-jarig meisje trouwde ik en binnen 4 jaar hadden we 3 kinderen. We bespraken niet hoe we taken gingen verdelen. Het kwam niet eens bij mij op. Hij zorgde voor het inkomen en ik voor de kinderen en het huishouden.

Ik vroeg me af wat er mis was met mij. Ik ging met steeds vaker afvragen:  ‘Waarom ben ik zo ontevreden? Er is zoveel om blij over te zijn. Ik heb 3 gezonde kinderen. Wat doe ik fout in mijn relatie?’ Mijn zelfvertrouwen bereikte  een dieptepunt. Door goed te letten op wat anderen nodig hadden, zorgde ik ervoor dat ik zo min mogelijk kritiek kreeg. Als klein meisje stonden mijn voelsprieten al op scherp.  Ik werd er een expert in.

De part-time baan als doktersassistente werd mijn redding. Ik kon meer ‘Willeke’ zijn.  Het heeft me een aantal jaar op de been gehouden, totdat ik in een burn-out terechtkwam.

Inmiddels kijk ik met dankbaarheid terug naar al die ervaringen. Het heeft me gemaakt tot, wie ik nu ben, waardoor ik Jenny en zoveel anderen kan begeleiden.

Als ik Jenny een week later in mijn praktijk ontvang, is er meteen een klik.

Ik nodig haar uit te vertellen wat de directe aanleiding was om naar mij toe te komen. Ze begint met: ‘Steeds vaker heb ik last van heftige emoties. Ik begrijp niet waarom ik zo uit mijn slof schiet, als Maarten een kritische opmerking maakt.’

Zes jaar geleden ontmoette ze Maarten. Ze was net een jaar gescheiden en had zich vast voorgenomen voorlopig alleen te blijven. ‘Dat is dus niet gelukt,’ zegt ze lachend. ‘Maar goed, Maarten is anders. Hij stimuleert mij om mezelf te zijn. Exact het tegenovergestelde van wat ik in mijn 25-jarige huwelijk heb ervaren. “Je bent een zeurkous,” zei mijn ex-man vaak.’

Ik vraag haar in het kort over haar jeugd te vertellen, omdat ik inmiddels weet dat verhalen over het verleden vooral ellende naar boven halen en meestal geen toegevoegde waarde hebben. Tenzij je ingaat op de emoties die loskomen bij die verhalen en op dit moment je geluk in de weg staan.

Overigens zijn de meningen hierover verdeeld. Er zijn hulpverleners die juist waarde toekennen aan het keer op keer laten vertellen van die verhalen en het analyseren daarvan. Ik kies ervoor om dit te beperken. Uit ervaring weet ik dat deze aanpak een positief effect heeft.

In het volgende blog lees je meer over Jenny.